Sesin kulaklarıma çığlık acımı bir gün kesin,
Evimin en güzel yerinde asılı bir portresin
Düşün ki seni düşünmek en buruk iç çekişim
Odam bu derdi bilir, ne son ne ilk çekişi
Yanına gelemesem de hissediyorum yağmurunu
Hüzünle dolu bir bahçe kalbim
olayın sendromunu
Atlatıpta odaklandım bu biraz gurur mu?
Gel, yarama pansuman yap yoksa bu kan durur mu?
Sen, gökkuşağının yedi rengi yüzüne aldanıpta,
Bu gece gel diyerek göğsüme sen sapladım bak
Acısı var bilirim beraber olmanında
Oksijen doluyum nefes al ormanında.
Yüreğim sende dahil tüm sellere bilendi ya
Onca yıl kabullenip bir tek sana direndi yar,
Bundan ötesi yok yeniden olduklarım vız gelir,
Zaten kalbim hain ve keskin bir dağa güvendi ya

Diyar diyar gezdim geldim
Safiyeti sezdim geldim
Kendi ateşine yanan pervaneydim
Yalanımdan bezdim geldim

Olur ya eğer buluşamazsak sıratta
Yanaş, sana bir sır veriyim “hala bir yanım şubatta!”
Nasıldır biliyorsun sonuçta sende yaşadın
Ama gittiğinden bu yana sanki hep bir ayağım batakta
Şimdi gözlerimden yağmur olup içime ak kadın
Hala cehennemsin ve ben cenneti tatmadım
Dibin dibindeyim daha bekliyorsan batmamı
Ben yokluğunda dahi odama başka birini almadım.
Sence ufak, bence attıklarımız büyük adım
Sana gözyaşımla bir ev kurdum tek bir odaya sığamadın
Üzülme ! Yanımda varlığınlasın daha
Beni yokluğunla değil lütfen varlığınla sına.
Her günüm sen güneşe renk veriyor gülüşlerin
Yoksan eğer parke sade bizim sokağın inişleri
Sen varken anlamlıydı sokağın ilk lambası
Bu yüzden her zaman saçma buldum gidişleri

Diyar diyar gezdim geldim
Safiyeti sezdim geldim
Kendi ateşine yanan pervaneydim
Yalanımdan bezdim geldim