Sen yeterki kal
Gülüşün ayrı bi tat
Kaderin peşindeyim senden ayrı yaşamicam
Kaybolucam bi başkası bulamicak
Gitsen ne farkedicek ölüm yada yaşam
Biriktin içimde
Aşklı biçimde
Sonunda ölüm olsa
koşarım peşinde
Sevdayı betimle
O büyülü sesinle
Olmayışın hergün farklı cenazedir evimde
O benim gözlerimin gördüğü en güzel kadın
Benimle kal , seninle tamamlanır diğer yarım
Bembeyaz bi sayfanın ilk Sözüyken senin adın
Gidecek yerim yok benim evim senin yanın
Sen yoksan yoktu huzur gram kadar
Geriye sigaralar ve tütün kaldı tramvadan
Adının hafızamda kalmış hali alkol etkisinde döndürür başı
Yorgunum ayağa bağlı prangalar
Durmak isterimde fakat gitmesem olmaz
Olurda kaybolursam bigün beni kimlere sorcan
Anca konuşucaklar acıyı derdi bilmeden onlar
Seni Unutmak mı ölmekle eşdeğer olcak
Gökyüzünün en değerli rengi
Benim kalem siyah sayende gökkuşağını çizdim
Bu ütopyanın geçirdiği enn değerli mevsim
Yoruldum gözbebeğim ama buna değdin
Bilinç altımda düğümlenen sır gibisin çözülmeyen
Mesafeler göründüyse aşkı ölüm yener
Senide acıya boğar kalbi deler sancı basar sol yana
Gitme sensiz yaşıyamam